Djali – “Babi, më duket se mësuesja e ka kuptuar që ti me mamin mi keni bo detyrat”.
Babi – “Qysh bre, kush pat me i tregu”?
Djali – “Nuk e di,ajo vetëm tha” : “qyshë munet një njeri me shkrujtë gjith ketë budallallëk.

Vete burri shkon me vrap në shtëpi dhe futet poshtë  krevatit…

e shikon gruaja, dhe vete e e  pyet..
- Cfar ke o burre që bredh dhe je futur poshtë  krevatit, po te ndjek ndonjëri ???

– Jo jo nuk po me ndjek njeri , por ne fshat po mbledhin të tërë gomerët për të mbajtur gurë për rrugeën e re që po bëhët- pergjigjet burri
- E çfare pastaj, ti sje gomare qe trembesh- i thote gruaja
-

Epo sa ta marin vesh ata qe sjam gomar unë , do ti kem bërë nja 4-5 rruge me gure unë – përgjigjet burri…

Një dite djali vete e i thote babes …o babë o babë më pëlqe goca komshijes tone…. jo jo i thote baba ske pune me gocen e komshies se i bie ta kesh motër….hmmm thote djali e vete i thote mamase, o ma o ma me pelqe goca komshies po me

tha babi jo se i bie ta kem moter…
Ik pa merak i thote mamaja të siguroj une që nuk e ke gjo po sdi gjo babi!

I biri me të atin e ve ishin ulur për të ngrënë supë për drekë. I biri e provon i pari supën por ajo ishte aq e nxehtë sa atij nisën ti rridhnin lotë nga sytë. I ati e pyet – Përse qan o bir ?
I biri i fsheh të vërtetën duke iu përgjigjur: – Mu kujtua nëna e vdekur!
Atëherë i ati hesht dhe fut edhe ai në gojë një lugë supë. Supa tepër e nxehtë e bën edhe atë t´i dalin lotë nga sytë.
- Pse po qan o babë ? – e pyet i biri tinzar.
- Mu kujtua jot ëmë se çfarë kopili ka lene i tha i ati!

Si pe mundesh me i thane motres me t’madhe budallaqe ?
– i thote e ema djalit

Shko e kerkoj falje shpejt
E djali shkon e i thote motres:

“Motër m’vjen keq qe je budallaqe”

Dy vëllellezer po rrinin bashkë kur vëlla i vogël ja nis me u ankuar:

Aaa, nuk shtyhët jeta kështu, spo kom nafakë….

Vëllai i madh: Mes u merzit se bohet mirë. Ti e din qe jeten e jap për ty p.sh. mi pas dy makina njonin ta jap ty, mi pas dy shpija njonën ta lejë ty.

Vëllavi i vogël: A mes e ki nji cigare?

Vëllai i madh: Vetem dy te fundit kan met e duhet me i rujte per vete